Πριν δύο μέρες έλαβα το προσκλητήριο για το γάμο ενός από τους κολλήτούς μου στην Κέρκυρα, είμαστε φιλαράκια από το σχολείο και η παρέα έχει μείνει μαζί από τοτε. Είναι ο πρώτος από την παρέα που κάνει το μεγάλο βήμα στη ζωή του και είναι για όλη την παρέα μια καινούργια αρχή ,ένα καινούργιο κεφάλαιο στη ζωή μας.
Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι πλέον μεγαλώσαμε,31 αν σας ενδιαφέρει, ότι η ζωή μας μπαίνει σε διαφορετικό επίπεδο και σε τελείως διαφορετικές προτεραιότητες, οικογενεια ,μετά παιδιά ,υποχρεώσεις κτλ.
Δεν ξέρω αν θέλω να ακολουθήσω ακόμα αυτό το δρόμο.Προτιμώ την εργένικη ζωή ακόμα,ίσως γιατί δεν έχω βρει αυτό που θέλω ή να με θέλει ή να με ανεχεται.σε κάθε περίπτωση όμως ό γάμος του φίλου μου αποτελει το τέλος μιας περιόδου και την αρχή μιας άλλης για όλη την παρέα από το όμορφο νησί.
Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2007
Το προσκλητήριο
Αναρτήθηκε από
kos7
στις
12:03 μ.μ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 σχόλια:
Βίον ανθόσπαρτων και καλούς απογόνους! Η εργένικη ζωή με κερδίζει κι εμένα...
Φίλε και στα δικά σου ! :-)
Κάθε πράγμα στο καιρό του.
Φίλε kos7 να είσαι σίγουρος, ότι όταν έρθει η ώρα, θα το καταλάβεις...
Κολλητε μια ζωη την εχουμε με τις δυσκολιες,τις αναπωδιες αλλα και με τα ευχαριστα της,οπως αυτα του κολλητου μας.Τις μεγαλες αποφασεις της ζωης μας τις περνουμε οταν νιωθουμε ετοιμοι και για μερικα πραγματα εμεις δεν ημαστε ακομα ετοιμοι,αν και ημαστε 31,για αυτο υπομονη και πανω απ'ολα υγεια!!!
ο κολλητος σου(και μελλον κουμπαρος σου) Σ.Τ
Δημοσίευση σχολίου